Αν επιθυμείτε να λαμβάνετε  τα νέα του Therapy.gr στείλτε μας το email σας: 
 
 
 
 
Κρανιοϊερά Θεραπεία - Dr. Άγγελος Θεοδωρίδης


Θεραπεύω= υποστηρίζω, υπηρετώ, περιποιούμαι, βοηθώ κάποιον, στο δικό του δρόμο.
Ίαση= η απαλλαγή των προβλημάτων υγείας του σώματος, με τις δικές του δυνάμεις.

Ορισμός
Η «Κρανιοϊερά Θεραπεία» (συντομότερα, ΚΙΘ), είναι μια χειροπρακτική βιοενεργειακή θεραπευτική μέθοδος, χαρακτηριστικό της οποίας είναι η χρησιμοποίηση του Κρανιοϊερού Συστήματος (ΚΙΣ). 

Το Κρανιοϊερό Σύστημα
Το ΚΙΣ είναι ένα σύστημα του οργανισμού (όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό, κλπ.). Αποτελείται από τις τρεις μήνιγγες, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) και το κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο, παρεγκεφαλίδα, στέλεχος και νωτιαίο μυελό). Πρόκειται για ένα κλειστό, σχεδόν στεγανό υδραυλικό σύστημα, που περιβάλλεται από τη σκληρή μήνιγγα. Πήρε το όνομά του από τα οστά που περιβάλλουν τα άκρα του, το κρανίο και το ιερό οστό.
Όλα τα συστήματα του σώματος είναι απαραίτητα για τη συντήρηση της ζωής, ωστόσο το ΚΙΣ θεωρείται από τους ερευνητές του ως ο φορέας της «γενεσιουργού αιτίας» της ζωής.
Η λειτουργία του αρχίζει πριν από τη γέννηση και συνεχίζεται αδιάκοπα και σταθερά σε όλη τη διάρκεια της ζωής, ακόμα και όταν τα άλλα συστήματα σταματούν, ακόμα και σε κατάσταση κώματος, ακόμα και για λίγη ώρα μετά το σωματικό θάνατο. 

 

 

 




Ο Κρανιοϊερός Παλμός
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ΚΙΣ είναι η παλμική του κίνηση, o Κρανιοϊερός παλμός (ΚΙΠ). Ο ΚΙΠ οφείλεται στο ότι η παραγωγή του ΕΝΥ μέσα στον εγκέφαλο, δεν είναι συνεχής, αλλά διαλείπουσα.
Ο μηχανισμός είναι ο εξής: κατά τη φάση της παραγωγής (διάρκειας λίγων δευτερολέπτων), η πίεση του ΕΝΥ μέσα στο ΚΙΣ αυξάνεται, με αποτέλεσμα το κρανίο να παραμορφώνεται ελαφρά (εικ. 4), χάρις στην ελαστικότητα των ραφών του. Αντίστροφα, κατά τη φάση της διακοπής της παραγωγής, η πίεση σταδιακά μειώνεται και το κρανίο ανακτά το αρχικό του σχήμα. Οι δύο φάσεις είναι ισόχρονες και ο παλμός επαναλαμβάνεται 8-10 φορές το λεπτό. Η σκληρή μήνιγγα (που περιβάλλει το ΚΙΣ) παρασύρεται κατά την παλμική κίνηση του κρανίου και παλινδρομεί μέσα στο νωτιαίο σωλήνα, και επειδή είναι τελείως ανελαστική, μεταδίδει αμείωτη την παλμική κίνηση στο ιερό οστό, με το οποίο είναι στερεά συνδεδεμένη. Αυτό τη μεταδίδει στα οστά της λεκάνης, και από αυτά, μέσω του συνδετικού ιστού, μεταδίδεται σε όλο το σώμα.  

Έτσι, κάθε σημείο του σώματος πάλλεται στο ρυθμό του ΚΙΠ.
Ο παλμός αυτός είναι ανεπαίσθητος, γι' αυτό και δεν γίνεται αντιληπτός, γίνεται όμως αισθητός κατά τις συνεδρίες της ΚΙΘ. Δεν είναι γνωστός στον ιατρικό κόσμο καθόσον δεν αξιοποιείται σε ιατρικές πράξεις. Δεν είναι δυνατόν να μετρηθεί με τα συνήθη επιστημονικά όργανα, έχει μετρηθεί όμως πειραματικά, με ειδικά όργανα που μπορούν να καταγράψουν τις ανεπαίσθητες μεταβολές του σχήματος του κρανίου και τις κινήσεις του σώματος (Upleger J. και συνεργάτες).

Παύσεις του ΚΙΠ
Συχνά, ο ΚΙΠ σταματά. Είναι οι λεγόμενες «Παύσεις». Πολλές τέτοιες παύσεις συμβαίνουν κατά τον ύπνο, καθώς και όταν βρισκόμαστε σε ηρεμία. Πολλές και μακροχρόνιες παύσεις συμβαίνουν κατά τις συνεδρίες της ΚΙΘ. 
Έχει διαπιστωθεί ότι οι παύσεις συμβαίνουν όταν το σώμα ιάται και όταν το άτομο συνειδητοποιεί (που είναι βέβαια, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος…). Η ερμηνεία του φαινομένου αυτού θα πρέπει να αναζητηθεί στη γειτνίαση των περιοχών παραγωγής του ΕΝΥ (δηλ. των κοιλιών του εγκεφάλου) με την επίφυση (ή κωνάριο, ή ορφικό ωάριο), τον ισχυρότατο αυτό μετασχηματιστή ενέργειας, που αποτελεί το σημείο επαφής του σώματος με το Πνεύμα (ή τον «Ανώτερο Εαυτό», ή τον «Εσωτερικό Ιατρό», ή τον «Φύλακα Άγγελο», ή το «Κατ' Εικόνα», …), που ελέγχει τη λειτουργία του σώματος!
Όταν λοιπόν το σώμα ιάται και όταν ο θεραπευόμενος συνειδητοποιεί, η επίφυση ενεργοποιείται, γεγονός που σταματά την παραγωγή του ΕΝΥ και τον ΚΙΠ!
Έτσι, ο θεραπευτής της ΚΙΘ, αισθανόμενος τις παύσεις του ΚΙΠ κατά τη συνεδρία, αντιλαμβάνεται τις περιόδους ίασης και συνειδητοποίησης του θεραπευόμενου και υποστηρίζει τις συντελούμενες διεργασίες κατά τις φάσεις αυτές.

Ο παλμός στα χέρια του θεραπευτή χαρακτηρίστηκε «κλειδί σημαντικότητας» (J. Upledger). Κατά τις παύσεις του, συμβαίνει ίαση. Κατά την επανέναρξή του, είτε η ίαση ολοκληρώθηκε, είτε ο ασθενής άρχισε να σκέφτεται, οπότε προτρέπεται να επανέλθει στις αισθήσεις και στα συναισθήματά του, ώστε ο νους του μόνο να παρακολουθεί.

Η συνεδρία
Γιατί όμως γίνονται αντιληπτές οι παύσεις σε μια συνεδρία και όχι στην καθημερινή ζωή, και πώς υποστηρίζει ο θεραπευτής;
Χάρις στις ιδιαίτερες συνθήκες υπό τις οποίες γίνονται οι συνεδρίες, και στις τεχνικές που εφαρμόζονται.
Οι συνεδρίες διαρκούν περί τα 75 λεπτά. Σε όλη τη διάρκειά τους, ο θεραπευτής και ο θεραπευόμενος βρίσκονται σε διαλογισμό. Ο θεραπευόμενος παρακολουθεί συνεχώς τις αισθήσεις του και τα συναισθήματά του. Ο θεραπευτής είναι απόλυτα προσηλωμένος στον θεραπευόμενο, και η προσήλωσή του δεν αποσπάται για κανένα λόγο. Γι' αυτό, φροντίζουν από πριν, ώστε τίποτε να μην τους ενοχλήσει και διαταράξει το συντονισμό τους.
Με απαλά αγγίγματα, βάρους μέχρι 5 γραμμαρίων (όσο το βάρος ενός αλουμινόχαρτου), με την παλάμη ή τα δάχτυλα, κυρίως στο κρανίο και στη σπονδυλική στήλη αλλά και σε όλο το σώμα, ο θεραπευτής αντιλαμβάνεται το «χορό» του σώματος στο ρυθμό του ΚΙΠ, τις παραμορφώσεις του χορού (που οφείλονται σε ενεργειακά μπλοκαρίσματα και εντάσεις) και τις παύσεις του, αισθάνεται τις αντιδράσεις του θεραπευόμενου και «βλέπει» το αιθερικό του σώμα.





 

Καθοδηγούμενος από τις αισθήσεις και τη διαίσθησή του, υποστηρίζει ενεργειακά όποιο σημείο του σώματος (δι)αισθανθεί ότι ζητά υποστήριξη. Ο χρόνος είναι απών, και η προσήλωση σε κάθε σημείο διαρκεί όσο χρόνο χρειασθεί. Έτσι, με την ενέργεια των χεριών και την εστίαση της προσοχής, τόσο της δικής του όσο και του θεραπευόμενου στο συγκεκριμένο σημείο, συγκεντρώνεται μεγάλη ποσότητα ενέργειας, όση χρειάζεται ώστε το σώμα να «μιλήσει» και το συναίσθημα να εκδηλωθεί.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο θεραπευόμενος χαλαρώνει βαθιά και το σώμα του αποκτά ενέργεια που συνήθως δεν μπορεί να συγκεντρώσει στην καθημερινή ζωή. Έτσι, αρχίζει η διαδικασία της ίασης.
Αρχικά το σώμα, αυτή η αποθήκη της ασυνειδησίας μας, αποβάλλει δυσμενείς ενέργειες, είτε μόνο του, είτε με την υποστήριξη του θεραπευτή και την εφαρμογή κατάλληλων τεχνικών (όπως η «κατεύθυνση της ενέργειας», η «απελευθέρωση των ενεργειακών κύστεων» κ.ά.).
Σε ένα βαθύτερο στάδιο χαλάρωσης και ισχυρότερης ενεργειακής φόρτισης, η «μνήμη των ιστών» ενεργοποιείται και το σώμα «αναδίδει» αισθήσεις (σωματικοί πόνοι, εικόνες, ήχοι, οσμές, γεύσεις) και συναισθήματα (χαράς, φόβου, πάθους κλπ.).
Ακόμα βαθύτερα, ο θεραπευόμενος ξαναζεί τα γεγονότα που κάποτε του εντυπώθηκαν βαθιά, τα οποία δεν μπόρεσε να ξεπεράσει ακόμα. Πρόκειται για γεγονότα – σταθμούς, που επηρεάζουν υποσυνείδητα τη ζωή και τη συμπεριφορά του. Τα γεγονότα αυτά, που είναι δυνατόν να συνέβησαν σε οποιαδήποτε φάση της ύπαρξής του (π.χ. ενήλικη, παιδική, εμβρυϊκή ζωή κ.ά.), κατά τη συνεδρία βιώνονται πλήρως και στις αληθινές τους διαστάσεις, όπως ακριβώς καταγράφηκαν στο σώμα κατά τη στιγμή που συνέβησαν. Πρόκειται συνεπώς, για βαθιά αυτογνωσία.



 

Ο θεραπευτής της ΚΙΘ, αισθανόμενος τις παύσεις του ΚΙΠ κατά τη συνεδρία, αντιλαμβάνεται τις περιόδους ίασης και συνειδητοποίησης του θεραπευόμενου και υποστηρίζει τις διεργασίες κατά τις φάσεις αυτές. 
Και με κατάλληλες τεχνικές (όπως η «σωματοσυναισθηματική απελευθέρωση», η «θεραπευτική εικονοποίηση», ο «θεραπευτικός διάλογος»), υποστηρίζεται και διευκολύνεται (=θεραπεύεται) να τα βιώσει πλήρως και να λάβει το πλήρες μήνυμά τους, να συνειδητοποιήσει το πώς τον επηρεάζουν, και στη συνέχεια να καταλήξει ο ίδιος με την καρδιά, απουσία του νου, στον τρόπο που θα χειρισθεί τις καταστάσεις αυτές στο μέλλον, ώστε να τις ξεπεράσει και να παύσουν να τον απασχολούν.
Αφού πρόκειται για αυτογνωσία και συνειδητοποίηση, τα ιαματικά αποτελέσματα των συνεδριών είναι δυνατόν να ξεπεράσουν τα προσδοκώμενα, υπό την προϋπόθεση της ενεργούς και αποφασιστικής στάσης του θεραπευόμενου. 
Και ο νους, τη φορά αυτή μόνο παρακολουθεί, και μαθαίνει τις αλήθειες που, είτε παρανόησε, είτε παραμόρφωσε, είτε λησμόνησε... Και καλείται, στο συνειδητό επίπεδο πια, να υπηρετήσει τις επιλογές της καρδιάς.
  
Εξαιρετικά σημαντικό είναι το ότι, η θεραπεία βασίζεται στη βαθιά επικοινωνία και τη σοφία των δύο υποσυνειδήτων. Το υποσυνείδητο του θεραπευόμενου, ο σοφός «Εσωτερικός Γιατρός» είναι εκείνος που θα επιλέξει για ποιες καταστάσεις θα ζητήσει υποστήριξη, και το υποσυνείδητο του θεραπευτή είναι εκείνο που θα αντιληφθεί το πού ζητείται υποστήριξη. Γι' αυτό άλλωστε συχνά, για άλλα προβλήματα υγείας ζητά συνεδρία ο θεραπευόμενος και άλλα ιώνται κατά τις συνεδρίες.
Στο βαθύ συντονισμό των δύο υποσυνειδήτων, ο θεραπευτής ενσαρκώνει την πραγματική έννοια του ρόλου αυτού: είναι αυτός που υποστηρίζει, που υπηρετεί, που συνοδεύει και συμπαρίσταται, που επικοινωνεί βαθιά, που αποδέχεται … Είναι ο καταλύτης, ο «διευκολυντής» (facilitator), που δεν αποφασίζει, δεν παρεμβαίνει ή επιβάλλει, αλλά τίθεται απόλυτα, στη διάθεση και το σοφό συντονισμό του υποσυνείδητου του θεραπευόμενου.

Υπό την προϋπόθεση ότι ο θεραπευτής αίρεται στο ύψος του ρόλου του (που βέβαια συνεπάγεται ορισμένες προϋπόθεσης ποιότητας και πείρας), το υποσυνείδητο του θεραπευόμενου τον εμπιστεύεται απόλυτα, οπότε συμβαίνει ένα πολύ υψηλό έργο, μια πολύ βαθιά και ουσιαστική υποστήριξη του συνανθρώπου.
Τότε, η συνεδρία γίνεται μια απόλυτη εκδήλωση πραγματικής Αγάπης.  


Υ.Γ.: Το άρθρο αυτό αποτελεί την προσωπική άποψη και εμπειρία του συγγραφέα για την ΚΙΘ. Καθώς όμως το παν εξελίσσεται διαρκώς, έτσι εξελίσσεται και η ΚΙΘ, ως συνισταμένη της εξέλιξης των θεραπευτών που την εφαρμόζουν.




Άγγελος Θεοδωρίδης

     
     
2011 © therapy.gr.
Όροι Χρήσης |  Privacy Policy