Αν επιθυμείτε να λαμβάνετε  τα νέα του Therapy.gr στείλτε μας το email σας: 
 
 
 
 
Τοξίκωση από Υδράργυρο του Αμαλγάματος των οδοντικών Σφραγισμάτων


Μια μακρόχρονη περιπέτεια ξεκίνησε όταν μια μέρα τον Μάρτιο του 2004, παρατήρησα ότι μια τυφλή κηλίδα άρχισε να αναπτύσσεται δεξιά από το κεντρικό σημείο όρασης του δεξιού οφθαλμού. Αυτό το αντιλαμβανόμαστε κλείνοντας το άλλο μάτι, κοιτώντας μόνο με το μάτι που έχει το πρόβλημα.

Οι οφθαλμίατροι διέγνωσαν εκφυλισμό ωχράς κηλίδας. Συνήθως είναι πάθηση της τρίτης ηλικίας και οδηγεί σταδιακά στην μερική τύφλωση. Η δική μου περίπτωση ήταν περίεργη καθώς ήμουν τότε 47 χρόνων. Μου ανακοινώθηκε ότι ελπίδα για θεραπεία δεν υπάρχει, ούτε είναι γνωστά τα αίτια.

Αφού είδα ότι δεν μου πρόσφεραν παρά μόνο εξετάσεις παρακολούθησης, άρχισα μια εντατική έρευνα ξένων επιστημονικών πηγών.

Στην αρχή διαπίστωσα ό,τι υπάρχει ένα φάσμα διατροφικής υποστήριξης με μορφή κατάλληλων συμπληρωμάτων διατροφής (κάτι που δογματικά απέριψαν οι εδώ οφθαλμίατροι μου, παρόλο που αυτά προέρχονταν από ιατρικές έρευνες, κυρίως Αμερικής και Γερμανίας).

Δύο χρόνια αργότερα οι έρευνες μου με οδήγησαν σε ένα βαθύτερο αίτιο της κατάστασης μου. Τελικά αποφάσισα να ταξιδέψω στην Αμερική, σε μια ιδιωτική κλινική όπου προσφέρουν κατάλληλες εξετάσεις και επακόλουθη αγωγή κάτω από ένα ευρύτερο πλαίσιο.

Οι εξετάσεις έδειξαν δύο παθολογικές καταστάσεις, αίτια εκφυλισμού της ωχράς κηλίδας οι οποίες αγνοούνται από το συμβατικό ιατρικό σύστημα.

Πρώτο είναι έλλειψη υδροχλωρικού οξέως στο στομάχι(υποχλωυδρία / αχλωρυδρία) λόγω εκφυλισμού του επιθηλίου του στομάχου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μη πέψη της τροφής και της υπολειτουργικότητας όλης της επακόλουθης πεπτικής διαδικασίας της πέψης (ένζυμα ,χολή). Τελικό αποτέλεσμα είναι ο χρόνιος υποσιτισμός άσχετα με την ποιότητα διατροφής που καταναλώνουμε.

Τα οξέα στομάχου όταν περάσουν στο δωδεκα­δάκτυλο (αφού εξουδετερωθούν) είναι το σήμα /έναυσμα στο πάγκρεας και στη χοληδόχο κύστη για να εκκρίνουν τα ένζυμα και τη χολή αντίστοιχα. Έτσι στην περίπτωση υποχλωρυδρίας /αχλωρυδρίας μειώνεται η έκκριση ενζύ­μων και χολής, επιδεινώνοντας την πέψη περαιτέρω.

Έτσι η υποχλωρυδρία /αχλωρυδρία επιδρά δυσμενώς σε όλα τα στά­δια της διαδικασίας της πέψης. Αυτή είναι μια συνήθης πάθηση, πολ­λές φορές χωρίς εμφανή συμπτώματα, και επιδεινώνεται με την ηλικία. Υπάρχει τεστ που μπορεί να μας δείξει αν πάσχουμε από υποχλω­ρυδρία, το οποίο δυστυ­χώς δεν είναι διαδεδομένο.

Η πάθηση αυτή έχει ξεχαστεί καθώς έχει προωθηθεί η άποψη των φαρμακοβιομηχανιών ότι πάσχουμε από δυ­σπεψία ή οισοφαγική παλινδρόμηση ("καούρα") λόγω υψηλών επιπέ­δων υδροχλωρικού οξέως και συνεπώς χρει­αζόμαστε τα αντιόξινα. Πρώτο, υψηλά επίπεδα υδροχλω­ρικού οξέως είναι σπάνια περίπτωση και σχετίζεται κυ­ρίως με το έλκος δωδεκαδακτύλου. Δεύτερο, η οισοφα­γική παλινδρόμηση οφείλεται σε χαμηλά επίπεδα υδρο­χλωρικού οξέως ή/και σε οισοφαγοκήλη (διαφραγματο­κήλη). Με χαμηλά επίπεδα οξέων χαλαρώνει ο σφικτήρας του οισοφάγου με αποτέλεσμα τη διαρροή οξέων προς τον οισοφάγο.

Τα αντιόξινα εξουδετερώνουν το υδροχλωρικό οξύ και επι­δεινώνουν τη λειτουργία του στομάχου και της πέ­ψης και είναι κίνδυνος υγείας μα­κροπρόθεσμα. Απλώς ανα­κουφίζουν προσωρινά τα συ­μπτώματα δυσπεψίας ή οισο­φαγικής παλινδρόμησης, που και τα δύο είναι αποτέ­λεσμα χαμηλών επιπέδων υδροχλωρικού οξέως.

Χρησιμοποιώντας χυμό λεμονιού στη διατροφή μας (π.χ. στις σαλάτες) είναι γενικά καλή πρακτική για καλύτερη πέψη. Επίσης είναι απαραί­τητο το αλάτι (χλωριούχο νάτριο) στη διατροφή μας για την παρα­γωγή του υδροχλωρικού οξέος από τον οργανι­σμό και κατ' επέκταση για την πέψη.

Αυτό που λύνει το πρόβλημα είναι ένα συμπλήρωμα υδροχλωρικού οξέος (υδροχλωρική βεταΐνη) με το φαγητό (προσοχή όχι πριν ή μετά το φαγητό).

Αιτία της υποχλωρυδρίας /αχλωρυδρίας είναι ο εκφυ­λισμός του επιθηλίου του στομάχου από τη χρόνια κακή διατροφή (ελλιπής /όξινη /τοξίνες), χρόνια αφυδάτωση, χρόνιες πεπτικές αλλεργίες λόγω της κακής διατροφής και τοξίκωση από βαρέα μέταλλα.

Το δεύτερο και σοβαρότερο πρόβλημα στην περίπτωση εκφυλισμού (της ωχράς κηλίδας) είναι τοξίκωση από υδράργυρο.

Μια σοβαρή απειλή για την υγεία στη στοματική μας κοιλότητα. Είναι τα "μαύρα" σφραγίσματα δοντιών. Το υλικό (μίγμα /αμάλγαμα) αυτών των σφραγισμάτων αποτελείται από περίπου ίσες ποσότητες αργύρου και υδραργύρου και μικρές ποσότητες άλλων μετάλλων.

Ο υδράργυρος είναι ένα από τα πιο τοξικά μέταλλα και μια μικρή ποσότητα είναι ικανή να προκαλέσει ακόμα και τον θάνατο.

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς των παραγωγών εται­ριών αμαλγάματος, μόρια υδραργύρου απελευθερώνονται από τα σφραγίσματα (1) με την τριβή των δοντιών όταν μασάμε, (2) με τη διαβρωτική δράση των ενζύμων του σιέλου και (3) από τα γαλβανικά (ασθενή ηλεκτρικά) ρεύ­ματα που δημιουργούνται μεταξύ των σφραγισμάτων (ασθενείς ηλεκτρικές μπαταρίες λόγω διαφορών στην πο­σοστιαία σύνθεση του μεταλλικού μίγματος των αμαλγα­μάτων).

Η χρόνια αυτή έκθεση στον υδράργυρο τοξικώνει τον οργανισμό και μακροπρόθεσμα (μετά από μια δεκαετία) αναπτύσσει προβλήματα υγείας στα γενετικά επιρρεπή (ασθενή) σημεία του οργανισμού, τα οποία διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Συνήθη προβλήματα είναι: αναχαίτιση της δράσης πολλών ενζύμων (αυτή είναι και η αιτία της γενι­κότητας των συμπτωμάτων της τοξίκωσης από υδράρ­γυρο), ηπα­τική τοξίκωση, χρόνια κόπωση, πονοκέφαλοι, κακοσμία στόμα­τος, οξυθυμία, συχνουρία (ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας – κίνδυνος αφυδάτωσης), πεπτικά προβλήματα, δυσκοιλιότητα, δυσκολία μεταβολισμού του αλκοόλ, προβλήματα μνήμης, αλλεργίες, εκφυλιστικές οφθαλμολο­γικές παθήσεις, εγκεφαλικές εκφυλιστικές παθήσεις (πάρκινσον, αλτσχάιμερ), αυτοάνοσα νοσή­ματα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, ενδοκρινολογικά προβλή­ματα κ.α.

Για να εξαλείψουμε την έκθεση στον υδράργυρο και τον επικείμενο κίνδυνο υγείας, είναι αναγκαίο πρώτο, να αντικα­ταστήσουμε τα σφραγίσματα αμαλγάματος (μαύρα) με συνθετικά (άσπρα) τα οποία είναι αδρανή υλικά (εξ ίσου ανθεκτικά). Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε είναι χηλίωση /αποτοξίνωση του υδραργύρου που έχει ήδη αποθηκευθεί στον οργανισμό.

Η αντικατάσταση των σφραγισμάτων πρέπει να γίνεται με ρυθμό περίπου ένα το μήνα έως ένα κάθε δύο μήνες και όχι όλα μαζί. Αυτό είναι απα­ραίτητο για να αποφευχθεί συσσωρευμένη έκθεση στον υδράργυρο καθώς όταν τροχίζεται το αμάλγαμα παράγο­νται σκόνη και ατμοί υδραργύρου.

Η θεραπευτική μου αγωγή για την αποτροπή εξέλιξης του εκφυλισμού ωχράς κηλίδας ή ακόμη και την πιθανή υποχώρηση είναι:

1) Συμπλήρωμα διατροφής με βιταμίνες C, A, λουτείνη, ζεαξανθίνη, ψευδάργυρο και μύρτιλλο για την διατροφική υποστήριξη των οφθαλμών.

2) Συμπλήρωμα υδροχλωρικής βεταίνης (υδροχλωρικού οξέως) με τα γεύματα για τη πέψη.

3) Τέλος, το πιο σημαντικό, αλλαγή των σφραγισμάτων από μαύρα (αμαλγάματα) σε άσπρα (συνθετικά), με ρυθμό ένα το μήνα έως ένα κάθε δύο μήνες. Στη συνέχεια εφόσον έχουν αλλαχθεί όλα ακολουθεί η αγωγή της χηλίωσης /αποτοξίνωσης, όπου ο υδράργυρος που έχει αποθηκευθεί στους ιστούς, κυρίως στο νευρικό σύστημα και στον εγκέφαλο, αποβάλλεται. Αυτό παίρνει περίπου ένα έως δύο χρόνια, λαμβάνοντας άλφα λιποϊκό οξύ και το φύκος χλωρέλλα με ένα συγκεκριμένο τρόπο (αν δεν ακολουθηθεί ο συγκεκριμένος τρόπος μειώνεται η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας και υπάρχει το ενδεχόμενο ανακατανομής του υδραργύρου σε άλλους ιστούς και περαιτέρω τοξίκωσης). 

Ο Μίμης Γκανίδης είναι Ηλεκτρονικός Μηχανικός BSc, MSc. MBA και συγγραφέας του βιβλίου Διατροφή Υγεία Μακροζωία: Υγιεινή Διατροφή, Αποτοξίνωση, Έλεγχος Βάρους. Το βιβλίο περιέχει λεπτομέρειες σχετικά με τη χηλίωση /αποτοξίνωση από υδράργυρο και άλλα βαρέα μέταλλα, καθώς επίσης πως μπορούμε να εξεταστούμε για τοξίκωση από υδράργυρο ή άλλα βαρέα μέταλλα.

mganidis@yahoo.gr 
www.geocities.com/uniciv






     
     
2011 © therapy.gr.
Όροι Χρήσης |  Privacy Policy